ประตูน้ำล้น

ประตูน้ำ
ประตูระบายน้ำล้นประเภทที่พบมากที่สุดคือประตูระบายน้ำ ประกอบด้วยสองส่วน: ส่วนต้นน้ำและส่วนปลายน้ำ ทั้งสองส่วนเชื่อมต่อกันผ่านบานพับ ส่วนต้นน้ำจะมีรูเล็กๆ ที่ขอบด้านบน น้ำไหลผ่านรูและลงสู่ส่วนท้ายน้ำ ส่วนปลายน้ำมีรูขนาดใหญ่ที่ขอบด้านล่าง จากนั้นน้ำจะไหลออกจากส่วนท้ายน้ำเข้าสู่อ่างเก็บน้ำ หากต้องการเปิดประตูต้องยกส่วนต้นน้ำขึ้นเพื่อปล่อยน้ำออก จากนั้นคุณสามารถลดส่วนท้ายน้ำลงเพื่อปิดช่องว่างระหว่างส่วนต้นน้ำและปลายน้ำได้

ประตูสไลด์
ประตูระบายน้ำล้นอีกประเภทหนึ่งเรียกว่าประตูสไลด์ มันทำงานคล้ายกับประตูน้ำ แต่แทนที่จะมีรูที่ขอบด้านบนของส่วนต้นน้ำ กลับมีช่องแทน คุณสามารถเห็นความแตกต่างด้านล่าง:
ข้อดีของประตูบานเลื่อนคือไม่ต้องอาศัยกลไกการยกใดๆ สิ่งที่คุณต้องทำคือเลื่อนส่วนต้นน้ำไปตามส่วนท้ายน้ำจนกระทั่งถึงตำแหน่งที่ต้องการ

เครสท์เกต
ด้วยประตูหงอน พวกเขาใช้บานพับบานพับด้านล่างซึ่งใช้ในการควบคุมระดับน้ำ นี่เป็นการออกแบบที่กะทัดรัดกว่ามาก โดยประตูถูกสร้างขึ้นบนแกนคงที่
โดยทั่วไปจะทำงานด้วยระบบไฮดรอลิก ซึ่งจะทำให้ประตูเปิดเมื่อมีปัญหาเรื่องไฟฟ้าหรือน้ำท่วม ประตูชนิดนี้จะเปิดและปิดโดยบานพับของประตูนี้จะหมุน ทำให้ประตูนี้เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดเมื่อคุณต้องการผึ้งส่งวัสดุอื่นๆ เช่น ไปตามกระแสน้ำน้ำแข็ง

ประตูเรเดียล
ประตูประเภทนี้ตั้งอยู่ที่ด้านบนของเขื่อน ซึ่งจะช่วยเพิ่มปริมาณน้ำโดยรวมและการกักเก็บกักเก็บกักเก็บในเขื่อน ด้วยประตูนี้ จุดมุ่งหมายคือการรักษาระดับน้ำที่เหมาะสม ประตูสามารถเปิดหรือปิดได้โดยใช้ความพยายามเพียงเล็กน้อย เนื่องจากแรงดันถ่ายโอนจากหน้าโค้งของประตูผ่านไปยังคานรองรับและเข้าสู่แขนโค้ง ซึ่งให้ความต้านทานที่ดีกว่ามาก

ประตูไมเตอร์
ประตูตุ้มปี่ยังเรียกว่าล็อคคลองหรือประตูล็อค เนื่องจากทำด้วยใบไม้สองใบซึ่งมีการปิดที่ปลายด้านหนึ่งของตัวล็อคซึ่งจะสร้างมุมที่ชี้ไปที่ลำธาร ใช้สำหรับกั้นทางเข้าออกของตัวล็อคเพื่อให้น้ำไหลผ่านได้
ประตูเหล่านี้ช่วยให้ระดับน้ำขึ้นหรือลงในล็อค ปัจจุบันยังคงใช้กันทั่วไปในทางน้ำหรือลำคลอง

ประตูดรัม
ประตูกลองเป็นโครงสร้างกลวงที่ลอยอยู่บนน้ำ สามารถหมุนขึ้นหรือลงได้ และติดบานพับไว้ที่ด้านบนของเขื่อนในทรงกระบอกแนวนอน กระบอกนี้สามารถยกขึ้นเพื่อให้น้ำเข้าได้มากขึ้น

ประตูน้ำล้นใช้เพื่อควบคุมปริมาณน้ำที่เข้าสู่อ่างเก็บน้ำหรือแม่น้ำ ซึ่งทำได้โดยการควบคุมขนาดของช่องเปิดระหว่างประตูและอ่างเก็บน้ำ ยิ่งช่องเปิดเล็กลง น้ำก็จะเข้าอ่างเก็บน้ำมากขึ้นเท่านั้น เมื่อประตูปิดจะสร้างกำแพงกั้นระหว่างอ่างเก็บน้ำกับแม่น้ำ ยิ่งช่องเปิดใหญ่ น้ำก็จะไหลเข้าสู่อ่างเก็บน้ำจากแม่น้ำน้อยลง

ประตูระบายน้ำล้นมีหลายประเภท แต่ละประเภทมีหน้าที่ของตัวเอง ประตูน้ำล้นทำงานหลักๆ อยู่ 3 วิธี ได้แก่ แรงโน้มถ่วง ระบบไฮดรอลิกส์ และกลไก ประตูระบายน้ำล้นตามแรงโน้มถ่วงอาศัยแรงโน้มถ่วงในการเคลื่อนย้าย ประตูระบายน้ำล้นที่ใช้ระบบไฮดรอลิกใช้พลังงานไฮดรอลิกในการเคลื่อนย้าย ประตูระบายน้ำล้นแบบกลไกใช้พลังงานจากมอเตอร์

ประตูน้ำล้นตามแรงโน้มถ่วง
ประตูประเภทนี้ใช้หลักการของแรงโน้มถ่วง เขื่อนแรงโน้มถ่วงมีหน้าที่เฉพาะ น้ำหนักของประตูทำให้มันล้มลง เมื่อประตูตกจะเป็นการเปิดช่องว่างระหว่างส่วนต้นน้ำและส่วนท้ายน้ำ เมื่อเปิดช่องว่างแล้วน้ำจะไหลได้อย่างอิสระระหว่างส่วนต้นน้ำและปลายน้ำ

ประตูน้ำล้นแบบไฮดรอลิก
ประตูประเภทนี้ใช้พลังงานไฮดรอลิกในการเปิดและปิด ระบบไฮดรอลิกประกอบด้วยห้องสองห้องคั่นด้วยไดอะแฟรม ห้องหนึ่งบรรจุอากาศในขณะที่อีกห้องบรรจุน้ำ เมื่อปิดวาล์ว อากาศจะเข้าไปเต็มห้องเก็บน้ำ สิ่งนี้จะสร้างฟองอากาศที่ดันลงบนไดอะแฟรม ซึ่งจะทำให้ไดอะแฟรมยกขึ้นและเปิดวาล์ว เมื่อเปิดวาล์ว ฟองอากาศจะหลุดออกจากห้องเก็บน้ำ ซึ่งจะทำให้การกดลงของไดอะแฟรมหยุดลง นี่เป็นการปิดวาล์วอีกครั้ง

เกตเวย์ทางน้ำล้นที่ใช้เครื่องกล
ประตูประเภทนี้ทำงานด้วยมอเตอร์ มอเตอร์จะเลื่อนประตูกลับไปกลับมา เมื่อประตูปิดสนิท มอเตอร์จะหยุดเคลื่อนที่ เมื่อประตูเปิดจนสุด มอเตอร์จะเริ่มเคลื่อนที่อีกครั้ง